Ka'ba në Mekë dhe Al-Haram al-Sharif në Jerusalem. Vetëm myslimanët mund të falen te Ka'ba, ndërsa vendi i faljes i krijuar nga Profeti Solomon për të gjithë njerëzit, i njohur si Far Mosque, bazohet në qëllim, mençuri, dhe veprim të mëshirshëm, siç përshkruan Rumi.
Al-Haram al-Sharif në Jerusalem përfshin Xhaminë Al-Aqsa dhe Kuben e Shkëmbit. Këto dy struktura janë të ndara dhe nuk janë sinonime, megjithëse shpesh ngatërrohen. Kurani dhe komentari i al-Jalalayn theksojnë se drejtimi i lutjes është më pak i rëndësishëm se veprat e mira dhe besimi i drejtë.
Profetët Abraham dhe Ismail ndërtuan Ka'ba-n në Mekë, ndërsa Jerusalemi ishte një vend adhurimi për më shumë se 1000 vjet me Tempullin e parë dhe të dytë. Profeti Solomon përmendi rëndësinë e të huajve monoteistë që adhuronin në Tempullin e Jerusalemit.
Historia e përfundimit tregon dashurinë vëllazërore dhe lidhjen e shenjtë midis dy vendeve, duke nënvizuar se vetëm Zoti mund ta bëjë një vend gjeografik të shenjtë. Kjo lidhje shikohet si një çift mushkëri shpirtërore për frymëzimin njerëzor dhe adhurimin e Zotit të vetëm të Profetëve Abraham, Ismail dhe Isak.
